Ostatnio oglądałam serial „The Crown” (Korona) Ogólną historię rodziny królewskiej znałam już wcześniej, jednak podczas oglądania zwróciłam uwagę na jeszcze jeden aspekt tej opowieści.

Zaczęłam się zastanawiać, czy losy bohaterów serialu można symbolicznie i refleksyjnie zestawić z wiedzą z zakresu Totalnej Biologii i psychogenealogii – nie jako diagnozę, lecz jako ciekawą perspektywę do obserwacji i przemyśleń.

W kolejnych postach chciałabym podzielić się kilkoma takimi obserwacjami.

Na przykład w serialu pojawia się wątek księżnej Małgorzaty, u której pokazano problemy zdrowotne, w tym udary mózgu.

W ujęciu Totalnej Biologii udar bywa kojarzony z doświadczeniem silnego stresu związanego z poczuciem utraty wpływu, szczególnie w obszarze intelektualnym lub decyzyjnym.

Często mówi się tu o sytuacjach długotrwałego napięcia – w rodzinie lub w pracy – kiedy pojawia się poczucie, że własne zdanie, poglądy czy pomysły nie mogą być w pełni wyrażone lub wysłuchane.

Towarzyszą temu myśli w rodzaju:

„Nie potrafię obronić swojego stanowiska” lub „Moje pomysły nie mają przestrzeni, by wybrzmieć”.

Los księżniczki Małgorzaty – podobnie jak innych członków brytyjskiej rodziny królewskiej – był w dużej mierze kształtowany poza jej wolą. O jej życiu decydowały protokoły, wielowiekowe tradycje oraz surowe prawa spisane setki lat wcześniej, których Zjednoczone Królestwo, mimo ogromnych przemian społecznych i obyczajowych, trzymało się jeszcze przez niemal cały XX wiek.

Patrząc na jej historię z tej perspektywy, można zauważyć, jak silna i długotrwała presja – rodziny, instytucji, mediów i oczekiwań społecznych – mogła wpływać na jej poczucie sprawczości i możliwości wyrażania siebie.

W tym kontekście poruszający jest również wątek edukacji.

Do pałacu przychodzili nauczyciele z Eton i Oxfordu, jednak wyłącznie dla Elżbiety, która uczyła się m.in. historii, prawa.

Małgorzata nie miała dostępu do tych lekcji – uznano, że wystarczy jej francuska guwernantka, która skupiała się głównie na ćwiczeniu gam i pasaży na pianinie. Z przekazów biograficznych wynika, że księżna Małgorzata do końca życia miała żal do matki, że odmówiono jej możliwości szerszej edukacji.

Patrząc na tę historię z perspektywy psychobiologicznej, można dostrzec, jak ograniczenie dostępu do rozwoju intelektualnego oraz brak przestrzeni do wyrażania własnych poglądów mogły wzmacniać wewnętrzne napięcie i poczucie niespełnienia.

W serialu zwraca też uwagę moment, w którym po latach napięcia pojawia się dystans i odpoczynek. W podejściu psychobiologicznym bywa to opisywane jako czas, gdy organizm zaczyna reagować na wcześniejsze przeciążenie.

Oglądając kolejne odcinki, przyglądałam się tym historiom wyłącznie z pozycji obserwatora – jako inspiracji do refleksji nad tym, jak role społeczne, ograniczenia i życiowe doświadczenia mogą pozostawiać ślad w kondycji psychicznej i fizycznej.

I wiecie, co było dla mnie najbardziej uderzające?

Ich życie pokazane w filmie potwierdza psychobiologiczny sens ich chorób…

Nie są to absolutnie wnioski medyczne, lecz zaproszenie do spokojnego spojrzenia na możliwe zależności między historią życia a zdrowiem, z punktu widzenia spostrzeżeń Totalnej Biologii.

Ciąg dalszy nastąpi…